Op 9 december 2017 overleed ons erelid mevrouw Agaath Rietdijk op 92 jarige leeftijd in haar woonplaats ’t Zand.

Bets Bantema-Hiemstra kende Agaath heel lang en haalt herinneringen op: 

Allerlei gedachten buitelen door mijn hoofd. Teveel om allemaal op te schrijven.  Agaath, mijn zwembad moeder. Henri (haar zoon) net als ik geboren op 4 augustus. Mijn moeder en Agaath allebei als tweede naam Jacoba. Agaath overleden op 9 – en mijn moeder op 10 december 2017. Bijzonder? Ja! Maar dat was Agaath ook:  Een bijzondere vrouw met heel veel inspirerende, gekke, enthousiaste, leerzame en zorgzame kanten . Soms ook wat bazig en dominant. Heel herkenbaar voor mijzelf (dominant) . Tot groot plezier van Agaath sprak ik dan uit dat ik Agaatherig deed.

De eerste kennismaking met de familie van Dam is al van zo’n 55 jaar geleden. Agaath haar broer, Jaap, was voorzitter van de Amsterdamse zwemclub “de Watervrienden”. Daar ben ik ooit als 8 jarige gestart met het figuurzwemmen. Toen Agaath en ik elkaar 40 jaar geleden in de polder opnieuw ontmoette gaf dit en onze Amsterdamse humor direct een klik.  Want humor dat had ze. Niets was haar te dol.

Tijdens de eerste kleuterinstuif , zo’n ruim 35 jaar terug, had Agaath bedacht dat het leuk zo zijn om af te sluiten met appelhappen in het zwembad. Manden vol met appels uit de tuin van Agaath en Henk werden naar het zwembad gesleept. Aan het eind van de instuif werden ze in het zwembadwater gekieperd en de lol kon beginnen. Appelhappen. Helaas werd dat ook appel gooien, appel spugen enzv. Uiteindelijk was het grote bassin (het instructiebad bestond nog niet)  met een soort van appelmoes gevuld. Joop, Rob en Jaap hebben er heel wat werk aan gehad om de waterhuishouding chemisch weer op pijl te krijgen. Totaal verzuurd. Henk heeft me er maanden boos op aangekeken. Agaath liet het lekker van zich af glijden want volgens Henk was het mijn Idee.

Alternatieve opening van de Nationale Zwem4daagse. Dat moest ludiek volgens Agaath. Samen met Henk heeft ze een van hun eenden gevangen en de eend ging mee naar het zwembad. Deze eend zou de Zwem4daagse openen. De zwembad situatie was toen nog anders. Waar nu het bezoekers terras is zaten toen nog grote ramen naar buiten. De heer Theo Buter van Algemeen Sportbelang zou de eend in het zwembad water zetten en de 4 daagse voor geopend verklaren. Maar de eend werd niet in het water gezet maar luchtig omhoog gegooid en vloog vervolgens deze tegen het raam en zakte langzaam langs het raam naar beneden. Alle deelnemers langs de badrand lieten een luid AHHHHHHHHH horen van schrik. Gelukkig kon de eend opgeraapt worden en zwom alsnog in het grote bassin rond om de 4 daagse te openen. Of de eend na thuiskomst het nog lang overleefd heeft dat vertelt het verhaal niet.

Legendarisch waren ook de BBQ ’s bij Henk en Agaath in de tuin. Het appels en pruimen plukken en heel veel gezelligheid. Soms met een iets te hoog alcohol percentage.

Natuurlijk was Agaath ook oa de initiatief nemer van het recreatiezwemmen op de maandagochtend. Veel dames konden toen nog niet zwemmen en hebben dit eerst van Agaath geleerd. Veelzeggend is dat veel deelneemsters van het eerste uur nu nog steeds vaste deelneemster zijn  van het recreatiezwemmen. Al gauw kreeg ze assistente van Inge Biemans-Kroese. Na een aantal jaren liet haar lichaam haar in de steek en hebben Inge en ik het van haar overgenomen. Ook voor Inge’s zoon Bas  fungeerde ze als oppas opa en opa.  Nadat Inge noodgedwongen moest stoppen ben ik alleen verder gegaan regelmatig geassisteerd door Yvonne Beelen –de Nies. Nu is het inmiddels al weer jarenlang het maandagochtend kindje van Mirjam Weijdema.

Met veel warmte, respect en een dikke glimlach denk ik terug aan deze bijzondere vrouw van wie ik zoveel geleerd heb en met wie ik zoveel plezier heb gehad.